Praca z uczniem z dysleksją


1. Pomoc w opanowaniu „chaosu” powstającego na kartce papieru:

- graficzne schematy różnych form wypowiedzi,

- schematy, rysunki,

- odwoływanie się doświadczeń znanych uczniowi oraz zmysłów.

2. Pomoc w opanowaniu „chaosu” zapisanego w podręczniku lub tekście literackim – metoda czynnego czytania:

- szczegółowa analiza podręcznika,

- czytanie uczniowi tekstu z akcentowaniem istotnych treści,

- zaznaczanie pętlami/zakreśleniami istotnych informacji,

- praca z kopią kserograficzną przeczytanego tekstu – wycinanie istotnych zdań, układanie ich w odpowiedniej kolejności,

- opracowanie listy umownych znaków,

- wyróżnianie elementów kompozycyjnych,

- notowanie w podręczniku,

- tworzenie map myślowych tekstu – „budowanie systemu”,

- metoda tworzenia „metryczki tekstu” – aktywne czytanie + uzupełnianie arkusza/tabeli/schematu,

- metoda „charakterystyki postaci” – gromadzenie danych w trakcie czytania za pomocą rysunków/schematów,

3. Pomoc w opanowaniu „chaosu” zapisów w zeszycie:

- format zeszytu – A4,

- przy sprawdzaniu nie podkreślamy błędów innym kolorem,

- nie oceniamy graficznej strony,

- stosujemy metodę opisową poprawności ortograficznej (np. błędy pisowni rz po spółgłoskach – 2, błędy w zapisie zmiękczeń – 3),

- poprawianie błędów,

- metoda „zeszyt studenta” – wydzielenie odpowiednich miejsc w zeszycie: nowo poznane pojęcia, mapy myślowe, schematy notatek, uwagi, pytania, pomysły,

- wydzielenie odpowiednich miejsc na kartce w zeszycie,

- tworzenie schematów pracy,

- tworzenie notatek – map myśli,

4. Pomoc w opanowaniu „chaosu” wypowiedzi ustnych:

- tworzenie konspektów,

- tworzenie map myślowych.

5. Zmienne tempo prowadzonych zajęć:

- zmiana rodzaju ćwiczeń 2 – 3 razy podczas spotkania,

6. Praca z symbolem, pomoce wizualne.

7. Poznawanie lektury poprzez czytanie w klasie.

8. Praca w grupach, technika ”śnieżnej kuli”.

9. „Książki mówione”.

10. Drama, symulacje.